تو قند روزهای تلخ من بودی...!

کاش ذوق خیلی چیزها رو توی دلم کور نمی کردی... واقعا حیف بود...

فکر نکن که حواسم نیست:)

خوب می دونم دلیل پیام دادن اون روزت چی بود!

خواستی بگی فکر نکنی فقط وقتی کارت دارم، بهت پیام می دم و تازه این همه پیگیرما!

کاش می تونستم بهت بگم که فکرت رو درگیر این چیزها نکن، چون اون نسخه از من که خیلی درگیر این چیزها بود و به این مسائل اهمیت می داد، دیگه مرده.

خودم کشتمش...

تموم داراییم، خیال کردنمِ...:)

دیروز فهمیدم که چقدر مرز بین خیال و واقعیت می تونه باریک باشه...

از خودم راضی ام.

خوب جلوی ترکیدن یه بمب احساسات رو

گرفتم:)

یادم رفته بود که قبلا چقدر در این کار

مهارت داشتم ولی خب این اواخر خیلی بی جنبه

شده بودم!

باید مواظب مرز بین خیال و واقعیت هام باشم.

هیچ وقت ، هیچ وقت، هیچ وقت اون چیزی

که من می خوام نمیشه! شاید در دنیای موازی همچین

اتفاقی بیفته اما اینجا...

مارا اندوهی کشت که با هیچکس، نگفتیم...